همین طور که داشتم در مورد این موضوع وب گردی می کردم یه خبر جالب که به همین موضوع تقریبا مربوطه پیدا کردم که نوشتنش خالی از لطف نیست


به دليل اين كه خون هميشه در دسترس نبوده و به آساني نيز تهيه نميشود ، محققين به دنبال تهية خون مصنوعي بوده و در طي چند سال اخير ، چندين ماده كه بتواند جانشين خون شوند ساخته اند .
اين مواد فعلاً در برنامة تحقيقي هستند و فقط در آفريقاي جنوبي ، هموگلوبين گاوي كه از گلبولين هاي قرمز خون گاو تهيه شده است از آوريل 2001 اجازة مصرف در انسان را گرفته است .
در حال حاضر دو گروه مهم از حمل كننده هاي اكسيژن ، ساخته شده است. گروه اول بر اساس هموگلوبين و بدون سلول بوده و معمولاً از گلبولهاي قرمز انسان يا گاو ساخته ميشود و به نام : ((HBOCs ((Hemoglobin Based Oxygen Carriers
خوانده مي شوند .گروه دوم از خانوادة مواد شيميايي بوده و بيشتر از پرفلوئوروكربنها ساخته شده اند( PFCs) .
گروه PFCs موادي هستند كه توانايي حمل اكسيژن را به مقدار زياد دارند و اگرچه قابليت حل شدن در خون را ندارند ولي مي توان آنها را به شكل امولسيون در آورده سپس تزريق كرد. اين مواد عمر كوتاهي را در گردش خون دارند و منحني تجزية اكسيژن آنها خطي مي باشد و براي اينكه بتوانند اكسيژن را به مقدار زياد با خود حمل كنند ، بيمار بايد از اكسيژن 100 درصد استفاده كند . اين مواد عوارض جانبي نيز دارند ، پس از تزريق ، بيمار علائمي شبيه سرماخوردگي پيدا ميكند. احتمال فعال شدن كمپلمان نيز وجود دارد و توسط بلوك سيستم رتيكولوآندوتليال ممكن است اثرات ايمونولوژيك نيز ايجاد كنند .
هموگلوبين هايي كه حاوي غلاف و پوشش نيستند توسط هموليز كنترل شدة گلبول هاي قرمز نيز ساخته شده و غشاء سلولي گلبول قرمز با دقت تمام از هموگلوبين حاصله جدا ميشود و به علت اينكه غشاء سلولي حذف شده است ديگر آنتي ژن سلولي وجود نداشته و اين هموگلوبين آزاد را به هر شخصي و به هر گروه خوني مي توان تزريق كرد
اين مواد وقتي وريدي تزريق ميشوند ، به مقدار زيادي فعاليت اسمزي را زياد كرده و نسبت به گلبول قرمز عمر كوتاه تري دارند و بنابراين مصرف باليني آنها محدود مي باشد .
قدرت حمل اكسيژن و نيمه عمر تمامي گروه HBOCs به توسط اتصال ملكولهاي هموگلوبين به يكديگر( پلي مريزاسيون ) ، جديداً افزايش پيدا كرده است .
عوارض جانبي اين مواد شامل انقباض عروقي ، مغايرت با عملكرد ماكروفاژها، اختلال در دستگاه گوارش ، سميت سيستم عصبي ، رها كردن راديكالهاي آزاد در نسوج بوده و جواب تعدادي از آزمايشات تخصصي خون را مختل مي كند .
گروه HBOCs و گروه PFCs در مرحلة تحقيقاتي 2 و 3 باليني در آمريكا بوده و مطالعات نشان داده است كه اين مواد به بيماراني كه شديداً نياز به تزريق خون دارند ، كمك بزرگي ميكنند .
اين مواد با مقاديركم ، قابليت حمل اكسيژن را به مقدار بسيار زيادي دارا هستند ، به طور مثال Hemospan كه از خانوادة HBOCs مي باشد با دوز 50 تا 100 ميلي گرم / كيلوگرم وزن بدن در تحقيقات فوق مصرف شده ( 7 گرم در يك فرد 70 كيلوگرمي ) و نتايج بسيار خوبي از آن به دست آمده است .

منبع :
Wintrobe’s Clinical Hematology , 11 Ed. 2004
و مقالات سايت پزشكي مدلاين 2005

پروتءین هموگلوبین رو به صورت مربعی تصور کن که 4گوشه ان سوراخ است یک سوراخ هم در وسط وجود داردکه هم به صورت خطی در این سوراخ جای گرفته ودر فواصل خط و صفحه اکسیژن جای گرفته .اگه اکسیژن کم باشه دو صفحه به هم نزدیک می شوند یعنی هم وهموگلوبین بیشتر به هم نزدیک میشند.امیدوارم منظورم را درست بیان کرده باشم